Dürüstlük, çoğu insanın bir ilişkinin önemli kısımları listesinin başına koyacağı bir erdemdir. Dürüstlük olmadan güven olmaz ve güven olmadan aşk olmaz. Katılıyorum, ama yine de bundan biraz daha karmaşık.
Kocam olmadan önce neredeyse 10 yıldır tanıdığım bir adamla evliyim. Nişanlandığımızda zaten bir süredir birlikte yaşıyorduk, bu yüzden parmağımda bir yüzük daha olması dışında evlendikten sonra pek bir şeyin değişeceğini düşünmemiştim.
Yüzeyde, hiçbir şey gerçekten yapmadı. Birbirimize karı-koca diyebilmek güzeldi – her ne kadar kendimi yaşlı hissettirse de – ama onun dışında hayatımıza kaldığımız yerden devam ettik.
Ama bir şey farklıydı. Duygusal düzeyde, kendimi çok daha bağlı hissettim. Hayatımızın geri kalanını birlikte geçirmek ve birbirimizi mutlu etmek için her zaman elimizden gelenin en iyisini yapmak için birbirimize söz verdik. Bu kulağa hoş gelse de aynı zamanda korkutucu da olabilir.
Beni mutlu eden şey onu her zaman mutlu etmeyebilir ya da tam tersi. Bu, ödün vermek ve doğru dengeyi bulmaya çalışmakla ilgili, bunu biliyorum.
Ayrıca kocama küçük beyaz yalanlar söylemenin doğruyu söylemekten daha kolay olduğunu buldum – en azından mutlu bir evlilik uğruna.
Gerçekten istediğim şey onunla bir kadeh şarap içip günümüz hakkında konuşmak olsa bile, işten sonra futbol izlemesine aldırmıyorum demek gibi küçük şeyler olabilir. O an benim için hayal kırıklığı olabilir ama spor yapmaktan keyif aldığını ve televizyon karşısında geçirdiği zamanı gevşemek ve rahatlamak için kullandığını biliyorum.
Bu yüzden yalan söyler ve yapacak başka bir şey bulurum ya da gerçekten göğsümden bir şey almam gerekirse bir arkadaşımı ararım.
Ancak bazen ağzımdan daha büyük yalanlar çıkıyor. Genellikle oldukça beklenmedik, ama ikinci kez düşünmüyorum bile.
Kocam sık sık bana mutlu olup olmadığımı soruyor. Kafamda beni mutsuz eden şeylerin bir listesi olmasına rağmen, kafa sallayarak yanıtladığım basit bir soru.
Ona hepsini anlatmak, bu basit soruyu uzun ve yorucu bir sohbete dönüştürecekti.
Harika bir hayatım olduğunu ve şükredecek çok şeyim olduğunu biliyorum ama henüz yüzde yüz mutlu olduğumu söyleyemem. Kesinlikle mutlu olmak için ihtiyacım olan her şeyi elde etmedim. Evliliğim için feda ettiğim şeyler, ertelediğim projeler ve peşinden gitmediğim hayaller var, hepsi evli bir çift olarak hayatımızı yürütmek için – ama bunu kocama belli etmeyeceğim.
Bazı insanlar çatışmadan kaçındığımı söyleyebilir, ancak kocama mutluluğum hakkında yalan söylemek için başka bir nedenim var.
Bunun kendi hatası olduğunu düşünmesini istemiyorum.
Beni mutlu etmek için elinden geleni yaptığını biliyorum ve beni sevdiğini biliyorum – önemli olan tek şey bu. Ona gerçeği söyleyerek kendini kötü hissetmesini sağlamak, duruma hiçbir şekilde yardımcı olmaz, o halde neden zahmete girsin ki?
Ona tüm endişelerimi, korkularımı ve pişmanlıklarımı anlatmak gereksiz. Bunun yerine, başımı salladım ve gülümsedim ve “Ben de” diye yanıt verdiğinde bana bir öpücük vermesini bekledim. Ve bir anda endişelerim kayboluyor. Belki de o anda yalan söylemedim.
